Kitabın Adı: Mesnevi’den Öyküler

Yazar:Sadık Yalsızuçanlar

Baskı Tarihi:2005

Sayfa Sayısı:192

İSBN: 9752632459

Kitabın Türü: Hikaye (Öykü), Edebiyat

Dil: Türkçe

Yayınevi: Timaş Yayınları

Mesnevi bir giz bahçesidir. Bu hikmet bahçesinde birbirinden güzel ve hikmetli öyküleri bir arada bulacaksınız. Doğu'dan Batı'ya bütün hikmet aşıklarını meftun eden Mevlana'dan ibretli öyküler. Sadık Yalsızuçanlar bu eşsiz bilgelik kaynağının eserlerinden özenle derlediği öyküleri yine büyük bir zevkle okuyacaksınız. (Tanıtım Bülteninden)

Cahil Okur’dan Herkese Merhabalar…

Şubat ayı benim için oldukça güzel devam ediyor. Bu aya biraz hızlı başladım ve 2 kitap bitirdim şimdiden. Bu beni mutlu ederken, geride kalan iki kitabında güzel eserler olması ayrı bir mutluluk kaynağı. Lafı uzatmadan hemen yorumlamaya geçeyim.

Konya kaldığım dönemlerde ki yaklaşık olarak 10 yıllık bir süreçten bahsediyorum Mevlana Hazretleri ile alakalı oldukça kitap okumuştum. Kardeşim Çiko’nun kitaplığında da bu kitabı gördüğümden beri bir göz atmak istiyordum. Bu nedenle Dede Korkut Hikayeleri ardından birde Mesnevi’den Öyküleri okuyayım diyip dün başladım kitaba.

192 sayfalık eserde kısalı uzunlu toplamda ellinin üzerinde hikaye bulunmakta. Bazıları sadece yarım sayfa iken bazıları 3-4 sayfayı buluyor. Her hikayede kendi içerisinde bir öğüde sahip elbette.

Mevlana’nn en büyük eseri olan Mesnevi’den alıntıların yer aldığı eser için hemen hemen bir baş ucu kitabı diyebilirim. Ancak daha detaylı olarak Mevlana’yı okumak ve bilmek isterseniz Mesnevi’den Hikayeler kitabı size göre değil demem gerekiyor. Ancak Mevlana’yı öğrenmek adına iyi bir başlangıç olabilir.

Hikayelerin çoğunda hayvanların ön planda olduğunu belirtmem gerekiyor. Aslında bu durum beni biraz şaşırtsa da George Orwell’ın Hayvan Çiftliği’nde olduğu gibi Mesnevi’den alınan bu hikayelerdeki hayvanlarda bizlere insanın farklı yönlerinin zuhur ettiği varlıklar olarak karşımızda durmakta.

Ayrıca Peygamber Efedimiz ve Allah tarafından gönderilen bir çok diğer Peygamberler hakkında da oldukça fazla hikaye bu eserde mevcut. Alt kısımda gördüğünüz seçtiğim sözlerde kitabın ne kadar değerli olduğunu görebileceğiniz kanısındayım.

Sadık Yalsızuçanlar kitabı hazırlarken oldukça sadeleştirmiş ve günümüz Türkçesine yakınlaştırmış. Bu nedenle okurken asla zorlanmayacağınız bir eser. Hikayelerin sadeleştirilmiş olması ve Mevlana’nın gönlünden akan sular olması okunmasını bir hayli kolaylaştırıyor. Ben oldukça beğendim.

Bir önceki yazımda sizlerle paylaştığım Dede Korkut Hikayeleri eseri hakkında yaptığım yorumlar bu eser içinde geçerli. (İkisi de aynı serinin parçaları.) Yapısal beğenmediğim tek konu her hikaye başında kullanılan resimler oldu. Ne tam olarak isimlendirmek mümkün değil ama olmasaydı daha iyi olurdu sanki.

·         Kazandığınız bilgilerin tamamı, bize kendimiz hakkında bir gerçeği öğretir. Bu gerçek ise bizim ilahi hakikat ile olan bağımızdır.  (Sayfa 8)

·         Elim ayağım bağlı benim. Yüreğim bağlı değil. Gönlüm özgür olduktan sonra tutsak olmuşum ne çıkar!  (Sayfa 27)

·         Hırs, bütün kötülüklerin kaynağıdır, kimse bulduğu ile yetinmekten ölmemiş ama hırstan ölen çoktur  (Sayfa 60)

·         Zengin; gırtlağına kadar kusura gömülmüş kişiye denir  (Sayfa 68)

·         Toprak altında bedeni ölü, gönlü diri kişi; yüreği ölmüş, vücudu diri kişiden daha hayırlıdır.  (Sayfa 74)

·         Soruda bilgiden doğar, yanıt da  (Sayfa 89)

·         Ona bal olan, sana zehir olabilir. Biz dile değil, cana bakarız. Aşıklar her solukta farklı yanarlar.  (Sayfa 122)

·         Bağışta bulunursanız kar edersiniz (Sayfa 124)

·         Aşkın temeli ölmektir  (Sayfa 129)

·         Akıl da durgun görünür, ama söz ondan depreşir. (Sayfa 141)

·         Yavaş davranmak Allah'tandır, acele iş lanetlenmiş şeytandan.  (Sayfa 162)

·         Kim başkasının eşine kötülük etmek isterse, kendi eşine kötülük etmiş olur  (Sayfa 178)

Kitabın Adı: Dede Korkut Hikayeleri

Yazar: Sadık Yalsızuçanlar

Baskı Tarihi: 2005

Sayfa Sayısı: 224

İSBN: 9752632289

Kitabın Türü: Hikaye (Öykü), Edebiyat

Dil: Türkçe

Yayınevi: Timaş Yayınları

Dede Korkut hikâyeleri Türklerin Orta Asya’daki yaşam tarzlarını, inançlarını, aralarındaki ilişkileri, savaşlarını, kahramanlıklarını, hayat görüşlerini ve kullandıkları dilin özelliklerini yansıtan en önemli metinlerden biridir. Dede Korkut isimli bilge tarafından anlatılan, olağanüstü varlıklar ve olaylarla süslü bu hikâyeler, içeriğinin yanı sıra renkli ve eğlenceli anlatımıyla da Prof. Fuat Köprülü’nün “Terazinin bir kefesine Türk edebiyatının tümünü, diğer kefesine de Dede Korkut’u koysanız yine de Dede Korkut ağır basar” sözünü haklı çıkarır mahiyettedir.

Cahil Okur’dan Herkese Merhabalar…

Uzun zamandır okumayı planladığım Dede Korkut Hikayeleri’ni okudum sonunda. Ne kadar memnun kaldığım tartışılsa da okunması gereken bir eser diye düşünmekteyim. Hemen yoruma geçelim.

Dede Korkut Hikayeleri bildiğiniz gibi atalarımızın Anadolu denilen bu topraklara gelemden önceki yaşayışları ve hayatları hakkında bizlere en fazla bilgi sunan kaynaklardan bir tanesi. Bence her Türk evladının bu eserleri okuması gerekmekte.

Okumuş olduğum eserde 14 farklı hikaye anlatılmakta. Hepsinin de içeriği birbirinden farklı olsa da genel anlamda kahramanlık, savaş ve benzeri unsurların yoğun olarak geçtiğini belirtmek gerekiyor. Anlatılanlarda mübalağa oldukça fazla ancak geçmişimizin kahramanlıklarla dolu olduğunu düşününce bunların ne kadarının gerçeği ne kadarının abartıyı içerdiğini bilemiyorum.

Hikayelerin genel olarak başlangıçları ve bitişleri aynı şekillerde. Her hikayenin sonunda Dede Korkut otağa çağrılıyor ve yapılan şenlik sonrası gazilerin hikayelerini anlatıp, Allah’a dua ediyor. İslam etkisinin yoğun olarak yaşandığı bir dönemin anlatıldığının da yeri gelmişken altını çizelim.

Adını birçok hikayede duyduğumuz tek Bamsı Beyrek, Deli Dumrul ve tek gözlü dev gibi karakterler Dede Korkut hikayelerinin kahramanları olduğunu da belirterek, içerik hakkındaki yorumu burada bitireyim.

Elimdeki eserin kapsamının tam olmadığını düşünsem de bu güne kadar okumam gereken bir eseri geç okuduğum için üzgünüm açıkcası.

Günümüz Türkçesi ile karşılaştırmak oldukça yanlış bir kanı olacaktır. Bilemeyeceğiniz bazı kelimelerin çıkacağı aşikar ancak benim okuduğum basımda kelimelerin Türkçeleri de sayfa altlarında verilmekteydi. Bu nedenle anlamakta bir zorluk çekmedim.

Hikayelerin sonlarındaki bazı tekerleme vari bölümleri bazen sıksa da okuması rahat yürüyen bir eser. Ayrıca hanların, beylerin deyişlerinin aktarıldığı bölümler de bazen yorabilmekte. Karşılıklı atışma gibi yazılan konuşma bölümleri bazen ipin ucunu kaçırmanıza neden olabilir.

Timaş Yasyınları’ndan çıkan basım, basım tekniği açısından bence oldukça güzel. Kağıt kalitesi ve yazıların boyutları beni memnun etti. Ancak kapakla ilgili olarak kafama takılan bir konu var; kapakta Dede Korkut’u tasvir eden çizim sanki biraz bizdend eğil gibi. Daha çok Çinlilere benziyor gibime geldi.

·         Hesap gününde cuma, cuma gününde hutbe güzel.

Kulak kesilip dinleyen ümmet güzel (Sayfa 14)

·         Kese kese yemeye yahni güzeldir

Kesme gününde kumandan hızlı güzeldir

Devam eden saadet güzeldir

Bildiğini unutmayan akıl güzeldir.  (Sayfa 158)