Martı Yayınları etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Martı Yayınları etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Sana söyleyemediğim her şey (Celeste Ng) / 2. Kitap Özeti

Şubat 22, 2021

Celeste Ng, Edebiyat, Everything I Never Told You, Kitap Özeti, Martı Yayınları, Roman, Sana Söyleyemediğim Her Şey, Zeynep Yeşiltuna,

Cahil Okur’dan herkese merhabalar…


Blogumun ilk kitap özetini verdiğim uzun aradan hemen önce yayınlamıştım. Hazır geri gelmişken ikinci özeti de şuralara bırakayım dedim. Bu seferki özetimiz Celeste Ng’nin “Sana söyleyemediğim her şey” kitabına dair…

 

NOT: Yazım özet içerikli olduğu için içerisinde bolca içerik hakkında bilgi içerecektir. Bu nedenle eseri okumayı planlayan arkadaşlarımın konu hakkında bilgilendirmek isterim. Spoiler yemek istemiyorsanız uzak durunuz.

 

Sana söyleyemediğim her şey / Celeste Ng

 

Lydia artık yok. Ama kimse bunun farkında değil. Anne Marilyn onu evde arasına rağmen bulamadı. Sonrasında liseyi arayarak kızının evden erken ayrıldığı kanısına varsa da durumun hiçte öyle olmadığı anlaşılınca panik daha da artıyor. Prof. James Lee, Marilyn’in telefonu sonrasında hemen eve dönüyor ve polise haber veriliyor. Polisler evde yaptıkları üstünkörü araştırma ardından aileye kaybolma vakalarının ilk 24 saatte kendiliğinden çözüldüğünü belirterek oradan ayrılıyor.

 

Lydia’nın abisi Nath ise bu açıklamadan memnun kalmasa da bir şey demiyor. Nath sonrasında Lydia’nın dün gece neler yaptığı hatırlamaya çalışıyor. Aklına gelen tek şey ise Lydia’nın bütün gün beraber takıldığı Jack. Ama bunu zamanında ailesine anlatmadığı için susmayı tercih ediyor.

 

Bütün gün bekledikten sonra ve telefon aramaları sonuç vermeyince James polisi son bir kez arasa da sonuç alamıyor. James çocukları odasına gönderirken Nath’in aklında Jack, Lydia’nın kız kardeşi Hannah’ın aklında ise dün gece evden uzaklaşırken gördüğü o karaltı vardır. Çarşamba sabahı ise James polisi tekrar aramasına rağmen bir sonuca varamaz. O gün öğlene doğru gölde başıboş bir kayık bulunur. Polis akşam saatlerinde kayık ile Lydia arasında bir bağlantı kurarak, aramaları bu noktada genişletir. Perşembe sabahı ise polis aradığına gölde ulaşır.

 

Aslında her şey anne ve babası ile başlamıştır… Annesi ömrü boyunca dikkat çekmek isterken, babası sıradan bir adam olmanın peşinden koşmuştu. Marilyn ile James’in ortak bir hayat kurmalarının nedeni de budur. Marilyn uzak doğulu öğretmeni James’i ofisinde ilk kez öptüğünde fark edildiğini hissetmişti. James ise yıllardır “öteki” olduğu Amerika’da o sarışın kızın kendisini öpmesi sonrası aidiyet hissedecektir. Böylesi başlayan aşkları Marilyn’in hamile kalması sonrasında evliliğe doğru ilerler. Marilyn’in annesi buna karşı çıksa da evliliği engelleyemez. Tören sonrasında dostlarla yenilen yemek ise Marilyn ve annesinin son görüşmesi olur.

 

Lydia’nın cenazesi sonrasında Nath, Jack’i sıkıştırır ve kardeşinin ölümünden onun sorumlu olduğunu söyler. Jack biraz korkarak, biraz ürkerek bir şeyler gevelerken James, Nath ve Jack’i ayırır. Nath cenaze töreni sonrasında uzun süre mezarlıkta kalır. Sonrasında eve yürüyerek gider. Sokağa girdiğinde Jack’in evinin önündeki polis arabasını görür. Gizlice içeride konuşulanları dinler. Jack sadece arkadaş olduklarını ve Lydia’nın sürekli üzgün olduğundan bahseder. Nath’e göre bu durumunun tek sebebi Jack’dir. Evde ise Marilyn bambaşka bir dünyadadır. James onu teselli etmeye çalışsa da Marilyn uyumak için odalarına çıkar. Evin en küçüğü Hannah ise kenarda sessizce ailesini izlemektedir.

 

James Marilyn’i teselli etmekten ya da karısında teselli bulmaktan umudunu yitirince ofisindeki acil tıp raporunu almaya gider. Başta rapor geldiğinde onu yırtıp atmak istemiştir. Sonrasında bundan vazgeçip okumaya karar verir, okuduğunda ise tüm ruh hali kötüleşir… Sekreteri Louisa, James’in durumunu fark edince onu evine öğle yemeğine davet eder, birlite ofisten çıkarak Louisa’nın evine doğru yol alırlar.

 

Marilyn bir türlü uyuyamadığı için soluğu Lydia’nın odasında alır. Kızının sorununu çözmeye gayret eder. Aklına kızına hediye ettiği günlük gelir. Kitaplığın en alt rafındaki 1977 yılına ait günlüğü açar ama boştur. 1976 günlüğü de ondan farksızdır. Marilyn’in Lydia’ya 5 yaşındayken aldığı ilk günlüğe kadar tüm defterleri kontrol eder lakin hepsi boştur. Marilyn’in aradığı cevaplar Lydia’nın odasında yoktur.

 

James yemek yemek için geldiği Louisa’nın evinde öğle yemeğine dair bir şeyle karşılaşmaz. Kızının ölümü nedeniyle hüsran içindeki baba, aradığı teselliyi Louisa’nın dudaklarında bulur. Çiftin yatak odasında yaşadıkları ardından James kızının kaybolduğu günden beri ilk kez rüyasız bir uyku çeker. Uyandığında gömleğini iki kez yanlış iliklemesi ardından  giyinebilir ve Louisa’nın yüzüne bakmadan “Hoşça kal” diyerek oradan ayrılır.

 

Marilyn ve James geleneksel Noel partisine giderken bunun istediğinden değil çok James için yapıyordu. Parti boyunca da insanlardan uzak durmuştu zaten. Tom Lawson ise köşede duran Marilyn’e yaklaşarak havadan sudan ve üzerine çalıştığı araştırmadan bahsetti. Lawson’un anlattıkları ile yeniden meslek aşkı artan Marilyn bir asistana ihtiyacı olup olmadığını sordu. Lawson yardımın kendini mutlu edeceğini söylese de o gece eve döndüklerinde James, Marilyn’in çalışmasına gerek olmadığını söyleyerek konuyu kapattı. Ertesi gün kahvaltıda annesinin öldüğünü öğrenen Marilyn içindeki boşluk ile çocukları ve kocasını arkasında bırakarak cenaze işlemleri için annesinin evine gitti. Defin sonrası evde hatıraları ile yüzleşen Marilyn, annesinin notlarla donattığı yemek tarifi kitabı dışında var olmamış gibi olduğunu, yaşamamış gibi olduğunu fark etti. Bu aydınlanma Marilyn’in hayatını değiştirecek bir aydınlanmaydı.

 

Marilyn yokken James ve çocuklar bir süre iyi idare ettiler. Hafta sonu Nath ile yüzme havuzuna giden James, Lydia’yı ise komşularına emanet etti. James, Nath’in sosyalleşmesi, kendisi gibi diğer çocuklardan uzak durmaması için istemişti bu havuz işini aslında. Lakin işler öyle gitmedi ve Nath ile Jack’in arasının da açılmasının temeli olan ilk olay yaşandı. Jack yanındakiler ile birlikte Nath ile dalga geçmişti ve bu da Nath’in onurunu incitmişti. Aynı olayların benzerlerini yaşayan James, oğluna destek olmak istese de sonunda hiçbir şey yapmamayı tercih etti.

 

Marilyn eve döndüğünde aklındakiler evden ayrılırkenki halinden çok farklıydı. Okulunu bitirip doktor olmayı düşünüyordu. Ev ve iki çocuk ile bu planı gerçekleştiremeyeceğine inanan Marilyn, amaçsızca bir gezi sonrasında kendini hastanenin bekleme salonunda, Jack’in annesi Dr. Wolf’un önünde bulur. Dr. Wolf ile geçen kısa bir sohbet sonrasında kararını verir. Toledo dışındaki devlet üniversitesi ile görüşen Marilyn, tüm hazırlıklarını yaparak o gün evden ayrılır. Nath ve Lydia okuldan döndüklerinde annelerini göremeyince onu dış kapı önünde beklemeye başlarlar. James eve geldiğinde Nath’e “Ne demek yok?” diye sorar şaşkın ve tedirgince… Nath ise sadece “Yok” demekle yetinir. O gün annesinin kendisine hediye ettiği günlüğe ilk kez yazacak bir şeyler bulan Lydia ise bunu nasıl yapacağını ise bilemez.

 

Hannah o gün ablasına olanları öğrenecekti. Herkes uyuduktan sonra gizlice evden ayrılarak göl kıyısına gitti. Lydia’nın bunu neden yaptığını anlamak istedi. Lakin istediği yanıtları göl kıyısında bulamadı. Sabah uyandığında Marilyn ve James kavga ediyorlardı. Lydia’nın ölümü sonrasında kapıya takılan zincir o gece takılmamıştı. Marilyn James’i suçlarken, James ise Marilyn’i olayı abartmakla suçladı. Hannah “Zinciri takmayan bendim” demek istese de sessizce Nath’in yanına oturdu. Marilyn ve James arasındaki tartışma telefonun çalması ile son buldu gibi görünse de bu sadece kavgaya verilen araydı. James polis teşkilatından arayan memura “Sizden daha fazlasını bekleyemezdik” deyince Marilyn kavgayı bir boyut ileri taşıdı ve James’e “Ben senin gibi polise yaltaklanmam. Kızımın başına gelenleri öğreneceğim” dedi. James bu sözün ardından evden ayrıldı. Tüm bunlar olurken Nath evin önüne çıkmış, Hannah ise kendisini masa altında güvene almıştı. Ne James ne de Marilyn olanların farkında değildi. James evden ayrıldığında göl ile ev arasındaki yolu iki defa arabayla turladı. Sonrasında ise direksiyonu Louisa’nın evine kırdı. Kapıyı açtığında Louisa’ya sadece karısını ve çocuklarını sevdiğini söyleyecekti ama onu karşısında gördüğünde sadece “Lütfen” dedi. Louisa kollarını açarak onu içeri aldı. James’in evden ayrılması ardından Marilyn ise Lydia’nın odasına çıktı. Kızının okul çantasına sarılarak o tanıdık kokuyu içine çekti. Sonrasında ise çantada bir yırtık buldu ve içindekileri fark edince bir şok yaşadı. Kızı daha 16 bile değildi ve okul çantasında yarım paket sigara ile açılmış bir prezervatif kutusu bulmuştu.

 

Hannah ve Nath olaylardan uzaklaşmak için dışarı çıktıklarında kendilerimi göl kıyısında buldular. İskelenin orada oturarak gölü seyreden iki kardeş sonrasında Jack’i gördüler uzaktan, Nath onunla konuşmak için ayağa kalkınca Jack hızlıca eve koştu. Nath onu yakalamak istese de Hannah buna izin vermedi. Bath, Hannah’a sebebini sorunca da “ Onunla kavga etme” demekle yetindi. Nath, Jack’in bu olayla ilgili olduğunu konusunda ısrarcıydı. Lydia’nın göle düştüğü o yazı hatırlıyordu.

 

Lydia2nın göle düştüğü o yaz Marilyn’in evi terk ettiği yazdı. Kimse o yazı bir daha konuşmasa da asla unutamamıştı. James, Marilyn için polise başvurduktan sonra onun yırtıp çöpe attığı mektubu bulmuştu. Parçaları birleştirerek imza bile atmadığı o satırları okumuştu. Marilyn, “Hayalimizde her zaman tek bir hayat olmuştu ve işler çok farklı şekilde gelişti.” Diye yazmıştı. James o satırlarda Marilyn’in onu Marilyn’n annesi gibi gördüğünü anlamıştı. Anneleri gittiğinde Lydia ve Nath için hayat daha da zorlaşmıştı. Nath’in Jack’e olan öfkesinin sebebi de bu dönemdi. Jack, biraz olsun soluklanmak için kapının önüne çıkan Nath’e yaklaşmış ve şekerleme vermişti o yaz gününde. Şekerlemeleri yerken ise Nath’e dönerek “ Her şey yoluna girecek, annem hep çocukların tek bir ebeveyne ihtiyacı olduğunu söyler” dedi. Nath sadece “kapa çeneni” dedi ve eve girdi. Sonraları bu sözleri unutan Nath’in içinde sadece Jack’e karşı öfke kalmıştı. Sonraki günleri Nath tv karşısında Lydia ile geçirdi. Gemini 9’un fırlatılacağı gün ise yeni bir amaç edindi. Uzay mekikleriyle ilgili ne bulabilirse okudu, astronotların isimlerini ezberledi. Her gününü bu işlerle geçirirken annesinin yokluğunu bir nebze olsa unuttu. Bir akşam üstü Nath “İnsanların aya gidip sonra geri gelebildiklerine inanabiliyor musun?” dedi babasına. James ise “ Nasıl olur da böyle şeyleri düşünebilirsin, biz burada…” dedi ve cümlesini tamamlamadan oğluna bir tokat attı. Hem Nath hem James bu tokatı asla unutmayacaktı. Ve James bu tokadın altında ezilecekti. 

Olay sonrasında Nath ve Lydia odalarına çıktı. Lydia annesi gittiği günden bu yana onun boşluğunu anneannesinin yemek tarifi kitabıyla kapatıyordu. Lakin annesi gittiğinden bu yana ev farklı kokuyordu ve bunu fark edince de bunu asla geri alamadı.

 

Marilyn cephesinde ise her şey yolunda gibiydi. Okuldaki çocuklar Marilyn’i kabullenmiş ve Marilyn sınıf arkadaşlarına yetişmişti. Ancak James ve çocuklara olan özlem hiç bitmiyordu. Bir ara evi aramış, James sürekli “Alo” dese de yanıt alamamıştı. Bir keresinde de telefonu Nath açmış ve annesinin öğrettiği gibi “Lee’lerin evi Hayallerinin peşinden koşmak iyi gelse de özlem giderek büyüyordu. Marilyn bir gün ders çalıştığı sıra başı dönerek yere düştü. Kendine gelmesi uzun sürünce sebepleri anlamaya çalışırken 9 haftadır regl olmadığını aklına geldi. Bunu umursamamaya çalışarak vücudunun strese karşı böylesi bir tepki verdiğini düşünse de, marketten dönerken yaşadığı kaza sonrasında gittiği hastanede her şey aydınlandı. Marilyn üçüncü kez anne oluyordu. Acil Servi yetkilileri James’e haber verdiğinde Marilyn hayallerini ne kadar kısa sürdüğünü düşündü. James ile birlikte eve dönerek çocuklarına tekrar sarıldı. Hayaller gerçekleştirilememişti. Lakin annesinin hayallerini kızı Lydia gerçekleştirebilirdi. Ve tüm hayatını buna adamaya başladı.

 

Annesi yokken kendine sözler veren Lydia bu yeni duruma çabuk alıştı. Annesinin her sorusunu doğru cevaplıyor, ardından yenisini sorması için ısrar ediyordu. Lydia annesi için zeki olmaya gayret ediyor, lakin işlerin daha da karmaşık olacağını biliyordu. Nath ise annesinin eve döndükten sonra Lydia’ya olan düşkünlüğünden mağdur olmuştu. Halbuki Nath de annesinin sorularına doğru yanıtlar verebilirdi. Lakin annesinin gözdesi Lydia olmuştu. James ve Marilyn, Marilyn’in evden uzakken 9 hafta yaşadığı e ve eşyalar için gittiğinde Nath ve Lydia Bayan Allen’e emanet edildi. Bayan Allen uyuyunca Nath ön kapıdan çıktı. Lydia onu durdurmaya çalışsa da daha sonra o da Nath’in peşine takıldı. İskelede oturdukları sırada Nath sebebini tam olarak bilmediği o hareketi yaptı ve Lydia’yı suya attı. Kardeşinin yüzme bilmediğinden haberdar olan Nath, Lydia’dan kurtularak annesinin hayatına kendine yer açmanın peşindeydi. Ancak hamlesini yaptığı an buna pişman oldu. Hızlıca suya atlayıp Lydia’yı çıkardı. Soluk soluğa kıyıya vardılar ve bir süre dinlendiler. Nath ayağa kalkıp uzaklaşmaya kalktığında Lydia kolundan tutarak gözleriyle gitme dedi. Nath elinden tutarak orada kaldı. Olaydan asla anne ve babalarına bahsetmediler. Anlatılamayacak kadar büyüktü çünkü. Yıllar sonra olayla ilgili Nath tek bir şey hatırlayacaktı, Lydia ise bambaşka bir şey… 10 yıl sonrasında bile aslında kimse o günleri unutmadı. Marilyn halen yemek yapmayı reddediyordu. James, her gün üniversiteden eve Marilyn’i evde bulacağından emin olarak dönmekteyken bile…

 

Lydia artık derslerde daha çok zorlanıyor ama bu konudan bahsetmekten kaçınıyordu. Nath ise üniversite başvurularının yanıtlarını beklemekteydi. Aslında Lydia gelen yanıtları yok etmiş bir şekilde kardeşinin gidişini engellemeye çalışıyordu. Bir akşam yemeği vakti Jack elinde bir zarfla Lee’lerin evinin kapısına gelene kadar bu şekilde devam etti olaylar. Jack, Harward’dan gelen zarfı Nath’e uzatarak “Tebrikler” dedi. Nath, halen Jack’e kızgın olsa da istediği zarfı getirdiği için sevinmişti. Nath zarfı açınca beklediği yanıtı almanın mutluluğu ile babasına Harvard’ı kazandığını söyledi. Böylece Lydia bir süre  dikkatlerin üzerinden gitmesine sevindi. Hazır ilgi kendi üstünden gitmişken Lydia ağzındaki baklayı çıkardı “Sanırım fizikten kalacağım” dedi. Marilyn ilgisi halen Nath’in üzerindeyken Lydia’ya dönerek açığı yarı yıl tatilinde kapatabileceklerini ve ona yardım edeceğini söyledi.

Yarıyıl tatili Nath’in Harvard’ı kazanmasının mutluluğu ile geçsede durumdan memnun olmayan Lydia , gizliden gizliye Nath’e gideceği için kızıyordu. Bir şekilde Nath’in canını acıtmak isteyen Lydia aradığı fırsatı yarıyıl tatili dönüşü fizik dersinde buldu. Derste Jack’te vardı ve Jack Nath’in en sinir olduğu isimdi. Lydia, Jack ile tanışarak onunla sohbete başladı. Hatta bir gün okul çıkışı onu eve bırakmasını istedi. Jack’in arabasına bindiklerinde ise aklında sadece Nath’i kızdırmak vardı. Hatta biraz daha ileri giderek Jack’in uzattığı sigarayı bile içti.

 

Hayatında içkiden uzak durmuş, uyuşturucu kullanmayan Jack, Lydia’nın gidişinden sonra aradığı tüm teselliyi Louisa’nın kollarında buldu. Polis merkezinden arayıp Lydia’nın ölümünün intihar olduğunu karar verdiklerini söyledikleri o günde aynısı yaşanmıştı. Marilyn polislerin saçmaladıklarını ve Lydia’nın kendisine ya da ailesine bunu yapamayacağını söyledi. “Beyaz bir kız olsa dosya kapanmazdı” diye de ekledi. James bu sözler ardından tüm hatanın kendinde olduğuna inanarak evden ayrıldı.  Marilyn bütün gece beklese de James gelmedi. Hatasını geçte olsa fark etmişti. Nath’in sabah kahvaltısında babası ile ilgili söyledikleri sonrası telefon rehberindeki o ismi buldu. L. Chen… Doğruca oraya giderek acı gerçekle yüzleşti.

 

Lydia ve Jack’in arkadaşlığı giderek ilerledi. Jack ona araba sürmeyi öğretirken, Nath hakkında sorular soruyor ve Lydia Nath’i gösterebildiği kadar aciz göstermekle abisinden öcünü alırken eğleniyordu. 16. yaş gününe az bir zaman kalmıştı Lydia’nın. Abisi evden ayrılacaktı, Lydia’da ehliyetini alarak abisi, tek dert ortağı olmayan o evden uzaklaşmayı deneyecekti. Doğum gününden bir önce babası James Lydia’ya gerçekten arzuladığı kolyeyi hediye etmiş ve ertesi gün ehliyet sınavı ardından arabayla turlayabileceklerini söylemişti. Ertesi gün onu okula almaya geldiğinde ise çok acı bir geçekle yüzleşmişti. Babası okula Louisa ile gelmiş ve kadın ön koltukta oturuyordu. Lydia aralarında geçen konuşmalardan ve beden dilinden ikisinin sevgili oldukları kanaatine vardı. Bu düşünce tüm heyecanı ve neşesini alıp götürmüştü. Sınavı bu şok ardından başarısızlıkla sonuçlandı elbette. Marilyn’in evde ehliyet görünümü verdiği pasta ise boşa giti. Annesi babası ve Nath bir sonraki sınav için Lydia’yı cesaretlendirirken, Hannah ise tüm gerçeği biliyordu. Lydia sınava hiç çalışmamıştı. Ehliyet sınavı için alınan kitap, çalıntı bir hatıra olarak kendi odasında yastığının altındaydı. Lydia onu hiç aramamıştı.

 

James eve döndüğünde olabileceklerden emindi. Marilyn onu bekliyordu. Karısı sadece “Ne zamandır?” diye sordu. James ise “Cenazeden beri” demekle yetindi. Marilyn hayatı boyunca alışılmışın dışına çıkmaya, James ise normal olmaya çalışmıştı. James ve Marilyn, Lydia’nın odasında kavga ederken Nath ve Hannah ise merdivenlerin başında onları dinliyordu. James sonunda içindekileri kusmuş, annesinin dediği gibi Marilyn’in James gibi bir adamla evlenmesinin yanlış olduğunu ifade etmişti. Marilyn ona “ defol” dedikten sonra odadan çıkmış Nath ve Hannah’ı görmeden geçerek evden ayrılmıştı. Hannah korkuyordu. Nath’in babası ardından evden ayrılmasıyla daha da korktu. O sırada Marilyn, Lydia’nın kitaplığını boşaltmaya, ölen kızının hatıralarını yok etmeye başlamıştı ki annesinin yemek tarifi kitabını en arka bulunca her şeyi anladı. Lydia kitabı kaybettiğini söylemişti ama yalandı. Tek istediği annesinin hayatını giderek daha kötüleştiren o hatırayı ortan kaldırmaktı. Marilyn tüm bu duygu seli içindeyken Hannah’ı kapıda gördü. “Anne” dedi Hannah ve Marilyn kollarını açarak küçük kızına sarıldı.

 

Nath hiç içki kullanmamasına rağmen içki dükkanından bir şişe viski aldı. Kasiyer ona ölen kızın abisi olup olmadığını sorduğunda başını sallayarak onu onayladı. Kasiyer Nath’ bir şişe daha viski vererek uzattığı on doları da geri verdi. Nath annesinin arabasına binerek şehrin en sakin yerine direksiyonu kırdı. 2 şişe viski içti ve sonrasında kendinden geçti. Onu bulan Memur Fisk oldu. Fisk, Nath’e “hadi evlat eve gitme vakti geldi” dedi. James ise evden ayrıldığından beri arabadaydı. Nereye gittiğini bilmeden önce şehir dışına giden yola soınra çevre yoluna çıkmıştı. Sadece uzaklaşıyordu. Aklında sadece bu kadar yanılmış olup olamayacağı vardı.

 

Nisan ayı geldiğinde ev Nath’in en son kalmak istediği yer haline gelmişti. Bir an önce Harvard’a gitmek istiyordu. Lydia ise ona Louisa’yı anlatmak ve “gitme” demek için uğraşıyordu. Ama yapamadı. O gün evden ayrılırken Nath, Lydia’ya ona arayacağına söz verdi. Uçaktan indiğinde ya da ondan sonraki günün sabahı ise aramadı. Cumartesi günü Lydia onu arayana kadar böyle sürüp gitti. Lydia’a Nath’e anlatması gereken şeyler olduğunu söylemişti ancak ilk defa alkol kullanan ve evden ilk kez uzaklaşan Nath ağzında bir şeyler geveleyerek “Eve döndüğümde konuşuruz” diyerek telefonu kapattı. Lydia gerçekten çaresiz kalmanın tadını o an aldı. Nath onu suyun yüzeyinde tutan isimdi.  Pazar günü ise James Lydia’ya yeni okul yılı için kırmızı bir elbise aldı. Mankenin üzerinde görüp beğenmişti. Moda olmalıydı. Lydia elbisesinin okul için uygun olmadığını bilse de babası için giydi. Nath o akşam eve dönecekti. Lydia tıpkı onun hayatında olduğu gibi kendi hayatında da bir şeylerin değiştiğini göstermek adına okul çıkışında Jackile görüşmeye karar verdi. Okul sonrasında Jack ile arabayı sakin bir yere süren Lydia ve Jack bir süre sohbet ettiler. Jack, Nath’in o gün döneceğini biliyor ve bu konuda konuşuyordu. Lydia ise Nath’in önemsiz olduğunu gösterme gayreti içerisindeydi. Lydia torpidoda olduğunu bildiği prezervatiflerden birini alarak Jack’ yaklaştı ve onu öptü. Jack “ Nath” demekle yetindi. “ Nath’in önemi yok” dedi Lydia. Jack ise Lydia’nın büyük bir aydınlanma yaşamasına neden olacak o sözleri söyledi, “Benim için var” O an reddedilmekten daha büyük acılar yaşayan Lydia, Jack’e kızarak oradan ayrıldı ancak Jack arkasından bağırmıştı “En azından ben korkarak başkalarının dilediği gibi yaşamıyorum” Lydia bu gerçekle yüzleşince daha da sinirlenerek “Bütün bu dediklerinden Nath ve okuldakilerin haberi olunca tekrar düşünürsün” dedi. Koşarak eve gitti.

 

O akşam Hannah dışında kimse Lydia’nın farklılığını görmedi. Hannah engel olması gerken bir şeyler olduğunu biliyor ama neden “Yapma” diyeceğini kestiremiyordu. Nath, annesi, babası ve Hannah’ın uyuması ardından Lydia her şeye bir son vermeye ve artık kendisi için yaşaması gerektiğine karar verdi. Her şeyin başladığı o göl kıyısına gitti. Yarın sabah annesine doktor olmayacağını ve babasına tek başına da mutlu olduğunu söyleyecekti. Nath’i gönül rahatlığıyla Harvard’a gönderecek Hannah’ı daha çok dinleyecekti. Hatta Jack’ten bile özür dileyecekti. Annesinin gittiği o yaz gölde yaşadığı ve Nath’in onu kurtardığı boğulma olayı sonrası verdiği sözler onu bu noktaya getirmişti. Aldığı yeni kararları da bu gölde mühürleyecekti. İskeledeki kayığa atladı ve gölün ortasına kadar gitti. Ayağa kalkınca biraz sendeledi ama dengesini korudu. İskeleye kadar yüzmek için kendisini siyah göl sularına bıraktı.

 

James evden o kadar uzaklaştı ki geriye dönmeye karar verdiğinde Marilyn’in evde olmayacağını düşünmüştü. Kapıdan içeri girişinde Hannah’ı çömelmiş kendine sarılırken buldu. Hannah söylemesi gerekeni biliyordu; “Annem yukarda” O sözlerin ardından tekrar nefes alan James, Hanna’ın yanına giderek ona sarıldı. Hannah o an bir şeylerin düzeleceğine karar verdi. James tıpkı Lydia Hannah kadar küçükken yaptığı gibi kızını omuzlarına aldı. Bir süre gülüştüler. Sabah oluyordu, Marilyn merdivenlerde belirdi. “Dönmüşsün” dedi, “Döndüm” dedi James. Hannah her zaman yaptığı gibi kaçamaya çalıştığı sırada Marilyn omzuna dokunarak onu tuttu ve başından öptü. “Sabah görüşürüz” dedi annesi Hannah’a… Hannah ilk kez sabah herkesin evde olacağına inanarak doğruca odasına giderek rahat bir uyku çekti.   Marilyn, James’e yaklaştı, yavaşça elini tuttu ve odalarına çekildiler. İlk tanıştıkları zaman gibi birbirlerini incitmekten korkarak sarıldılar birbirlerine ve uyudular. Sabah Hannah uyandığında dışarıda 2 araba, kapıda 5 çift ayakkabı vardı. Her şey yerli yerindeydi ve sevindi. Kapının önüne çıktığında Jack ve köpeği gezmeye çıkıyordu. Onların bile hala orda olması huzur veriyordu. Hannah gibi Nath’de Jack’i gördü ve aradığı fırsatı bulduğunu düşündü. Doğruca dış kapıya yöneldi. Hannah onu durdurmaya çalışsa da başarmadı. Nath peşindeki Hannah ile birlikte Jack’i göl kıyısındaki iskelede yakaladı. Ona itiraf etmesini söyledi cevap alamadı. Hannah’ın tüm itirazlarına ve ağlamasına rağmen Jack’e yumruk attı. Rahatlaması gerekiyordu ama öyle olmadı. Jack’de Nath’in yumruğunu yanıtsız bıraktı. “Konuş” dedi Nath, “Lydia anlatmadı mı?”dedi Jack. Ne anlatacaktı ki? Jack sadece kafasını eğdi ve ikinci darbe ile yere yığıldı. O anda araya giren Hannah abisini itmeye başladı. Nath gibi Jack’de onun ağladığını şimdi fark etmişti. Nath iskelenin kıyısına gerildi ve suya düştü. Yavaşça batıyordu Nath. Lydia’nın yaşadıklarını anlamaya başladığını düşündü. Az sonra batacak ve her şey bitecekti. Ama o yıllar önce batmamayı öğrenmişti. Vücudu istemsiz bir tepki ile onu su yğzeyine çıkardı ve Jack’in elini tutarak sudan çıktı.

 

Sonrası… Sonrası günlerde, haftalarda ve yıllarda hiç konuşmadılar. Lydia’yı düşündüler; “Sana söyleyeceğim o kadar çok şey var ki…”

 


Sana söyleyemediğim her şey / 3. Yorum (120)

Ocak 17, 2021

Sana Söyleyemediğim Her Şey,Martı Yayınları,Kitap Yorumları,Roman,Celeste Ng,Zeynep Yeşiltuna,Everything I Never Told You,Edebiyat,

Cahil Okur’dan herkese selamlar…

 

KİTAP YORUMU

 

Bu gün sizlere A101’den aldığım bir kitap ile geldim. Aslına bakarsınız sırf ucuz olduğu için aldığım bir kitaptı. Martı Yayınevi’ni tanımam dışında kitap hakkında başka bir fikrim yoktu ama okudukça sevdiğimi belirtmem gerekiyor. Lafı uzatmıyorum ve hemen yoruma geçiyorum.

 

İçerik Yorumu

 

Yukarıda da belirttiğim gibi kitap hakkında benim için tek olumlu nokta elime aldığımda yayınevini tanımamdı. Kapağı olsun, ismi olsun bana hiçte çekici gelmemişti. Sırf bir ara kitap olarak değerlendirdim ve öylece okumaya başladım.

 

İlk bölümü okumam ardından  gerçekten meraklanmaya başladığımı ve beni giderek içine çektiğini hatırlıyorum eserin. İkinci bölüm ardından ise “Acaba bana göre mi?” bu kitap demeye başladım. Merakımı giderek artıran bir olay örgüsüne sahipti.

 

Başlarda bir polisiye havasına bürünse de sonraları içsel bir yolculuk olduğunu anladığım eseri okurken geçekten allak bullak oldum. Bir ileri, bir geri derken olayların sonucunun nereye bağlanacağını ve neler olabileceğini tahmin ederken buldum kendimi ki bu benim bir kitaptan en büyük beklentimdir.

 

Olaylar ilerledikçe eserden gerçekten tat almaya başladım. Her sayfada daha çok merak uyandıran ve karakterleri benimseten bir anlatım örgüsüne sahip bir eser olarak karşımda durmaya başladı. Zaman zaman ağlama noktasına gelecek kadar güzel bir içerik ve anlatıma sahip olduğunu görmek beni bir okuyucu olarak memnun eti.

 

Kitap bittiğinde ise gerçekten nelere, neden değer verdiğimizi sorgular hale geldim. Eserin baş kahramanı Lydia ve kendi başıma gelenleri sorgular durumdaydım eser bittiğinde. Gerçekten farklı bir tadı ve dokusu olduğunu belirtmek gerekiyor.  Genel anlamda zevk alarak okuduğum bir eser oldu. Bu kitaptan bu kadarını beklemeyerek başlasam da bir okuyucu olarak zevk almış bir şekilde kitabın kapağını kapattım.

 

Yazım Dili Yorumu

 

10. Çekiliş Sona Erdi. Açıklamayı 1-2
güne yapacağım. Takipte kalın. Açıklama
tarihine katar katılım
hakkınız mevcuttur. 

Sade ve temiz bir dil ile yazılmış eser. Okunması oldukça kolay. Kafa dağıtma anlarında okunabilecek berraklığa sahip. İlk kitabını okuduğum Celeste Ng’nin dilini sevdiğimi belirtmem gerekiyor. Yoğun bir okuma döneminden çıkmışsanız bu tarz bir yazım ile kafanızı rahatlatabilirsiniz.

 

Yapısal Yorum

 

Yukarda belirttiğim gibi kapak bana hitap etmiyordu. Fotoğraf kapakları nedense sevmiyorum. Üzerinde ki “Amazon’da yılın en iyi kitabı” yazsı ise gereksiz bir ayrıntıdan ibaret. Ama içerik olarak herhangi bir yazım yanlışı ya da baskı hatasıyla karşılaşmadım ki bu da benim için tatmin edici bir nokta.

 

ARKA KAPAK YAZISI

 

Lydia öldü. Ama henüz kimse bilmiyor... Böyle başlıyor bu hikâye. Lydia'nın kahvaltıya inmediği o mayıs sabahında. Lee ailesi; pişmanlıkları ve kırgınlıkları, ihanetleri ve güvensizlikleri, söyledikleri ve söylemedikleriyle mutfak masasında beklerken. Sonrası, adına mutluluk dediğimiz denge oyunu ve bizi bir arada tutan sırlar üzerine başka bir hikâye...

 

Yayınlandığı günden bu yana, okurların ve eleştirmenlerin övgüyle karşıladığı Sana Söyleyemediğim Her Şey, her sayfası küçük sürprizlerle dolu, etkileyici, özel bir roman.

 

Hayranlık uyandıran bu kitapla ilgili tek endişem, bundan sonra okurun beklentisinin çok daha fazla yükselmesi. Derin, dokunaklı ve hassas bir metin.

-Chris Schluep-

 

Başarılı bir ilk roman, aynı zamanda yürek burkan bir hikâye... Celeste Ng, hünerli bir şekilde ipleri elinde tutmayı başarıyor. Çokkuşaklı bu roman, bir ailenin bütün sırlarına ışık tutan son derece ilgi çekici ve ustaca bir eser.

-Los Angeles Times-

 

Sürükleyici bir gizem ve farklı ırklardan gelen bir aile üzerine etkileyici bir inceleme. Tartışma yaratacak bir ilk roman. -Entertainment Weekly-

 

Zekice yazılmış, duygusal bir ilk roman. Ng, asimilasyon temasını duygusallıkla ve gitgide artan bir gerilimle, birbirinin içine geçmiş bir masal gibi işlemeyi başarmış.

-O Magazine

 

Eğer bu romanı okumadıysanız, şimdiye dek iyi bir Amerikan kurgusuyla karşılaşmadınız demektir.

-The New York Times Book Review-

(Tanıtım Bülteninden)

 

KÜNYE

 

Adı: Sana Söyleyemediğim Her Şey

Yazar: Celeste Ng, Zeynep Yeşiltuna (Çevirmen)

Baskı tarihi: Eylül 2015

Sayfa sayısı: 336

Format: Karton kapak

ISBN: 9786053487807

Kitabın türü: Edebiyat, Roman

Orijinal adı: Everything I Never Told You

Çeviri: Zeynep Yeşiltuna

Dil: Türkçe

Ülke: Türkiye

Yayınevi: Martı Yayınları

 

ALINTILAR

 

O da anlıyor. Farklı olmak nasıl bir şey, o da anlıyor. Sayfa 46

 

Anneler herkesin eşit yaratıldığı topraklara ayak basmak için farklı çarelere başvurmak zorundaydı. Sayfa 50

 

Zaten bir kızın annesinden saklayabileceği ne gibi bir sırrı olabilirdi ki? Sayfa 87

 

Kurabiye kavanozunda daima kurabiye olacak, yazıyordu. Sıcak bir yuvanın bundan daha mutlu bir sembolü olabilir mi? Sayfa 97

 

Bu gün birini sevindirin, bir kek pişirin! Bir kek pişirin, parti düzenleyin. Bir partiye giderken götürmek için bir kek pişirin. Sırf bugün kendinizi iyi hissettiğiniz için bir kek pişirin. Sayfa 111

 

Ev içinde annesi olmadan farklı kokuyordu. bunu bir kere fark ettikten sonra da bir daha geri alamadı. Sayfa 155

 

Küçük kızıyla birlikte yemek pişirmeyi hangi anne sevmez? Ve hangi kız çocuğu annesiyle birlikte bir şeyler öğrenmeyi sevmez? Sayfa 157

 

Kibarlık her şeye katlanmayı daha da zorlaştırıyordu. Sayfa 160

 

İnsan zaten hayatta asla istediğini elde edemezdi. Tek yapabildiği şey, onsuz da idare etmeyi öğrenmekti. Sayfa 224

 

Bir şeyi değerli kılan nedir? Onu kaybetmek ve bulmaktır. Sayfa 318

 

Gece Nöbeti / Tess Gerritsen- 2019/2.Yorum (106)

Mart 04, 2019


Gece Nöbeti, Tess Gerritsen, Selim Yeniçeri, Polisiye, Roman, Sağlık-Tıp, Life Support, Martı Yayınları, Kitap Yorumları,

Cahil Okur’dan herkese selamlar…

Yaklaşık bir yıl önce okuduğum ancak bir türlü sizinle paylaşmak nasip olmayan bir kitap ile karşınızdayım bu gün. İlk kez okuduğum yazarlardan biri olan Tess Gerritsen’in Gece Nöbeti kitabının yorumuna hemen başlayalım o vakit zaman kaybetmeden.

KİTAP YORUMU

Dediğim gibi kitabı okuyalı bir hayli zaman oldu. Kitap kapağına attığım tarih 24.05.2018… Ancak iyi bir okurun güzel özelliklerinden biri olduğuna inandığım “okurken alınan notlar” sayesinde yorumda zorlanmayacağım… (Bu arada sizlerde not alıyor musunuz kitapları okurken?)

İçerik Yorumu

Blogumu uzun süredir takip eden arkadaşlarım bilecektir ki ben polisiye romanları seven bir okurum. İlgi odağım daha çok fantastik maceralar ve polisiye türüdür. Tess Gerritsen’in Gece Nöbeti kitabını da elime alırken aklımdan geçen yeni bir polisiye okumaktı açıkçası. Lakin kitabın genel anlamıyla bir polisiye olmadığını belirtmekte fayda var. Polis veya yerine geçecek başka herhangi bir kurum ve kişi pek göremiyorsunuz kitapta. Okurken aldığım notlara konuyla ilgili şöyle yazmışım; “Farklı bir eser. Polisiye denilemez lakin suç romanı… Belki…” (Böylesi bir tür de var mıdır bilemiyorum ya…)

Bu konuyu geçersek, genel anlamda kitabın beni kendisine aşık ettiğinden bahsetmem gerekiyor. Neden daha önce bu kitabı ve bu yazarın diğer eserlerini okumamışım diye kendime kızdığımı belirtmem gerekiyor. Elbette ki yazarı benden önce okuyanlarınız varsa beni daha iyi anlayacaktır. Gerçekten hiç bitmeyen bir tempo ve okuyucuyu kendine bağlama gücüyle karşı karşıya kalıyorsunuz.

Polisiye konusunda kendilerine hayran kaldığım yazarlar olan Arthur Conan Doyle ve Steig Larsson’ın yanına artık Gerritsen’ı da eklemiş bulunmaktayım. Bu denli etkilendiğim bir yazar ve kitap oldu işte Gece Nöbeti. Eğer ki bu tarz kitaplardan hoşlanıyorsanız, ben okumanızı şiddetle tavsiye ederim.


Yazım Dili Yorumu

Gerritsen’in akıcı yazış şeklini beğendim açıkçası. Yazım diliyle alakalı olarak okuyucuyu sıkacak belki tek negatif nokta aşırı doktorluk terimleri olabilir. Diğer kitaplarını okumadığım için bunun yazarın genel bir huyu olup olmadığını bilmesem de “Gece Nöneti” özelinde bu eleştiriyi yapabilirim.

Yapısal Yorum

Martı Yayınları’ndan çıkan eserleri genel anlamda yapısal olarak iyi bulurum. Bazı ufak tefek tashihler dışında sizi olumsuz etkileyecek bir durum yok. Kapak tasarımı da oldukça güzel olmasına rağmen konuyla bağdaşık olmadığı kanısındayım. Yine de güzel ve ilgi çekici bir kapak tasarımı gerçekleştirilmiş.

ARKA KAPAK YAZISI

Bir yanda büyük şehir hastanelerinin baş döndürücü kalabalığında kazanılan deneyim ve başarılar; diğer yanda küçük bir kasabanın acil servisinde, mezarlık vardiyası da denen sakin gece nöbetleri.

Bir yanda gece yarısı anlaşılamayan bir nedenle hastaneye bırakıldıktan sonra kaybolan yaşlı bir adam; diğer yanda her şeyden habersiz, patlamaya hazır birer saatli bomba gibi sokaklarda dolaşan kadınlar.

Bir yanda bakıma muhtaç yaşlı bir anne, mutsuz bir kızkardeş ve parçalanmak üzere olan bir aile;diğer yanda kuşkular üzerine kurulu, kaçamak bir aşk.

Ve hepsinin ortasında tek başına bir kadın doktor: Toby Harper. Başta mesleki itibarını kurtarmak için giriştiği onur mücadelesi, bir süre sonra karanlık güçlerin de dahil olmasıyla, ölümcül bir kedi fare oyununa dönüşüyor. Kayıp bir hastanın peşinde, kendisini tehlikenin tam ortasında bulan Toby Harper’ın heyecan dolu hikâyesi beklenmedik sonuyla kanınızı donduracak.

“Yılın en heyecan verici romanlarından biri. Son derece inandırıcı ve canlı, aklınızdan çıkaramayacağınız bir kitap.” Publishers Weekly

KÜNYE

Adı: Gece Nöbeti
Yazar: Tess Gerritsen, Selim Yeniçeri (Çevirmen)
Baskı tarihi: 2011
Sayfa sayısı: 432
Format: Karton kapak
ISBN: 9786055420147
Kitabın türü: Polisiye, Roman, Sağlık-Tıp
Orijinal adı: Life Support
Çeviri: Selim Yeniçeri
Dil: Türkçe
Ülke: Türkiye
Yayınevi: Martı Yayınları

ALINTILAR

Güç bağımsızlıktır. Bağımsızlık güçtür. Sayfa 57

Yapacak çok iş var ve zaman yetmiyor. Sayfa 84

"Göğüsler ne kadar büyükse, beyin de o kadar küçük oluyor..." Sayfa 96

Hepimiz ölüme sandığımızdan daha yakınız. Sayfa 172

Sürpriz, ölmemiz değildir. Sürpriz, ne zaman ve nasıl öleceğimizdir. Sayfa 219

Büyük zihinler benzer düşünür. Sayfa 287

Sonsuza dek yaşamaya bir bedeli olabileceğini hiç düşünmüş müydü? Sayfa 433

Doğduğumuz andan itibaren, hepimizin son durağı ölüm işte... Sadece o durağa ne zaman ve nasıl ulaşacağımızı bilmiyoruz. Sayfa 464

89: KİTAP YORUMU : Tozlu Rüyalar Kitapçısı

Kasım 12, 2017
Tozlu Rüyalar Kitapçısı, Cynthia Swanson, Esra Yüksel, Martı Yayınları, Roman, Edebiyat, Alla Özabat
Yazar: Cynthia Swanson
Baskı Tarihi :Kasım 2015
Sayfa Sayısı: 432
ISBN: 9786053488224
Çeviri: Esra Yüksel
Yayınevi: Martı Yayınları
Kitabın Türü: Roman, Edebiyat

KİTAP HAKKINDA


Beni rüyalar âleminde bırakma. Keşkelerin yanılsamasından beni çekip al. Buna hemen bir son ver. Beni hemen gerçeğe kavuştur ki sevmeyi tekrar öğrenebileyim…

Otuz sekiz yaşındaki Kitty Miller küçük bir dairede kedisiyle yaşamaktadır. Liseden beri en yakın arkadaşı olan Frieda'yla birlikte küçük bir kitabevi işleten Kitty'nin ailesi, arkadaşı ve kitabevi arasında geçen sıradan yaşamı bir gün başka bir yerde uyandığını fark etmesiyle allak bullak olur.

Daha önce hiç görmediği bu ev, onun evidir yine de. Başka bir dünyada, başka bir aileyle ve arkadaşlarla farklı bir yaşam… Hangi dünyanın gerçek, hangisinin rüya olduğunu bir türlü anlayamaz. Genç kadının gerçek hayatıyla hayali yaşamını sorgulaması arasında geçen bir süreç başlar. Bu iki dünya arasında bocalarken de travmalarıyla, acılarıyla ve geçmişiyle yüzleşmesi gerekir. Peki ya gerçeklerle yüzleşecek cesareti yoksa?

"Muhteşem bir ilk roman… Swanson kesinlikle övgüyü hak eden bir hikâyeye imza atmış."
-USA Today-

"Swanson, Kitty'nin ve Katharyn'in dünyasını öylesine ustalıkla yansıtmış ki kitabın sonuna dek hangisinin gerçek hayatın parçası olduğunu anlayamıyorsunuz."
-Publishers Weekly-

"Hikâyenin temelini oluşturan varlık/yokluk sorgulamaları ve gerçekle rüya arasında yaşanan bocalamaları okurken kendinize 'ben olsam ne yapardım?' sorusunu sormadan edemeyeceksiniz."
-Redbook Magazine-
(Tanıtım Bülteninden)

KİTAP YORUMU


Cahil Okur’dan selamlar…

Uzun zaman olduğunun farkındayım yorum girmeyeli bloga.. Sebebini şura açıklamıştım sizlere… Beni mazur gördüğünüz için tekrardan teşekkürler. Ve iyi dilekleriniz için ayrıca teşekkür ederim. Bu gün karşınıza Cynthia Swanso’ın Tozlu Rüyalar Kitapçısı ile çıkıyorum. Lafı uzatman hemen yoruma başlayalım o zaman…

İçerik Yorumu

Tozlu Rüyalar Kitapçısı benim A101 ganimetlerimden. Bu ara A101’in kitap kampanyalarını pek kaçırmıyorum. Kitapları bilmesem de alıyorum ve kenara koyuyorum ve vakitleri geldikçe okuyorum.

Tozlu Rüyalar Kitapçısı eserine başladığımda ne yazık ki konuya tam olarak ısınamadığımı belirtmiştim okuma notlarımda. 100. sayfada bu notu almıştım lakin sonrasına işler değişti ve kitap beni kendine bağladı.

Ana karakterin yaşadıkları noktasında ufak ilk sayfalarda ufak tefek açıklar yakalasanız da işin aslını çok sonları açıklıyor Cynthia Swanson ve bu da sizi şaşırtıyor. Yazar istediğini okuyucuya aktarmakta başarılı lafın özü. Konu sizi kendine aşık ediyor.

Uzun zamandır okuduğum ve okurken bu denli zevk aldığım sayılı eserlerden biri haline geldi Tozlu Rüyalar Kitapçısı. Aslını söylemek gerekirse bu kadar güzel bir eser olabileceğini hiç düşünememiştim. Ben Cynthia Swanson’ın kaleminden çok tatmin oldum, sizinde denemenizi isterim.

İçerik Puanım 5 üzerinden 4,7

Yazım Dili Yorumu

Cynthia Swanson’ın okuduğum ilk eseriydi Tozlu Rüyalar Kitapçısı. Dili benim için oldukça güzel ve akıcıydı. Yazarın yazmış olduğu diğer 9 eseri halen Türkçe’ye çevrilmiş değil. Martı bunu yapar mı bilmiyorum ama şu an konuştuğumuz eserin bir seri olduğunu da belirtmek isterim.

Yazım Dili Puanım: 5 üzerinden 4,6

Yapısal Yorum

Martı’dan daha farklı bir kapak tasarımı beklerdim açıkçası… Alla Özabat tarafından Türkçe baskı için düzenlenen yeni kapak nedense benim pek hoşuma gitmedi. Orijinal kapak çok çok daha güzel. Öncelikli olarak bunu belirteyim.  Kitabın içerisinde yazım yanlışları ya da imla hatalarının olmaması ise işin güzel tarafı. Martı adına kapak dışında sıkıntısız bir eser olmuş.

Yapısal Durum Puanım 5 üzerinden 4,5

SEÇTİĞİM SÖZLER


Her şey değişiyordu ve hiçbir şey kalıcı değildi. (Sayfa 31)

Yaşlanmak, çocukken ya da gençken sevdiğin, artık duvarlardaki fotoğraflarda, hikayelerdeki sözcüklerde ve kalbindeki anılarda yaşamasıydı. (Sayfa 64)


Bir insanın en az bir tane iyi arkadaşının olması, o insanın anormal olmadığının işaretidir. (Sayfa 257)

84: KİTAP YORUMU : Postacı Kapıyı Çalmayacak

Ekim 05, 2017
Kitap Yorumları, Postacı Kapıyı Çalmayacak, Ava Dellaira, Love Letters to the Dead, Heves Berksu, Martı Yayınları, Roman, Aşk, Edebiyat
Yazar: Ava Dellaira
Baskı Tarihi: Mayıs 2014
Sayfa Sayısı: 352
ISBN: 9786053482802
Orijinal Adı: Love Letters to the Dead
Çeviri: Heves Berksu
Yayınevi: Martı Yayınları
Kitabın Türü: Roman, Aşk, Edebiyat

KİTAP HAKKINDA


Amy Winehouse, Jim Morrison ve Kurt Cobain gibi pek çok ünlü isim bu romana konuk oluyor. Okumaya değer, ilginç bir hikâye olduğu kesin."
-Booklist-

Bazı şeyler var ki artık bu dünyada olmayanlar dışında kimseye söyleyemem.

Size bu mektupları yazmaya başlayınca kendi sesime kavuştum. Sonra bana yanıt veren bir ses duydum. Bir şarkının farklı tınlayışında, bir filmin hikâyesinde, kaldırımdaki çatlakta açan bir çiçekte buldum yanıtı. Bir pervanenin kanat çırpışında, dolunaya dönen ayda... Yeryüzünde bu mektupları gönderebileceğim bir adres yok. Öldüğünüzü biliyorum ama sizi duyuyorum.

Hepinizi duyuyorum. Buradaydık, bunun bir anlamı var, diyorsunuz.

Kısa süre önce ablasını kaybeden Laurel, onun nasıl öldüğünü bilen tek kişidir ve bu sırrı kimseyle paylaşmamasının bir nedeni vardır.

Onu bu karanlıktan çıkaracak yardım eli, hiç beklemediği bir yerden gelir. Genç kız okulda verilen bir ödevle mektuplar yazmaya başlar. Bu mektupların ortak noktası ise erken yaşta hayata veda etmiş, onun için anlamı olan Amy Winehouse ve Kurt Cobain gibi ünlü isimlere yazılmasıdır. Zaman geçtikçe bu duygu yüklü mektuplar hem ablasının ölümü üzerindeki sır perdesinin aralanmasına hem de Laurel'in kendine bir yol çizip yetişkin bir bireye dönüşmesine yardımcı olur.

"Büyümek, sevmek, kendini bulmak ve hayatı anlamak üzerine yazılmış samimi, sürükleyici ve yüreklere dokunan bir roman."
-Usa Today-

"Dellaira bu romanıyla edebiyat dünyasına hızlı ve cesur bir giriş yapmış diyebiliriz."
-The Washington Post-

 "Kalbinizi parçalara ayırıp sonunda o parçaları yeniden birleştirmeyi başaran, pek çok duyguyu aynı anda hissettiren sıcacık bir hikâye."
-Goodreads-
(Tanıtım Bülteninden)

KİTAP YORUMU


Cahil Okur’dan selamlar…

Evet yine ben ve yine Geç kalmış yorumlar serisi… Bu gün hayatımın anlamı Mavim’in benim için seçtiği Potacı Kapıyı Çalmayacak kitabıyla karşınızdayım. Lafı uzatmadan Mavim’e bir kez daha teşekkür ediyor ve hemen yoruma geçiyorum.

İçerik Yorumu

Dediğim gibi Ava Dellaria’nın Postacı Kapıyı Çalmayacak eserine bana Mavim aldı. Güzel bir hediyeydi :D Beni seven kadın beni tanıyor olmasından daha doğal bir şey yok, bana verilebilecek en güzel hediyeyi verdi. (Böbürlenme son bulur J )

Postacı Kapıyı Çalmayacak eserinin adını farklı bloglarda ve bazı makalelerde görmüştüm. Ama nedendir bilinmez beni hiç çekmemişti. Belki önyargılı bile sayılabilirdim bu kitaba karşı ama okuyunca tüm fikrim değişti.

Geneli mektuplardan oluşan kitapta genç bir kızın ablasının intiharı sonrasında yaşadıklarına şahit oluyoruz. Ve bir ev ödevinden sonra ortaya çıkan bir alışkanlığı ile tanışıyoruz, mektup yazmak. Lakin kahramanın mektupları genelde genç yaşta intihar etmiş sanatçılara… Yazarak içimi dökmek benimde uyguladığım bir sistem olunca buradan beni yakalayan Postacı Kapıyı Çalmayacak kitabını bir solukta okudum.

Konunun oldukça hızlı ilerlediğini ve akıcı olduğunun altını çizmek lazım. Korktuğum başıma gelmedi, ki korktuğum ağır romantik bir eserdi ancak daha çok içsel bir yolculuğa şahit oldum. Bu yolculuk sırasında ki çıkarımlar kafamda şimşeklerin çakmasına neden olmadı desem yalan olur.

İçerik Puanım 5 üzerinden 4,8

Yazım Dili Yorumu

Ava Dellaira’nın ilk kitabı olmasına rağmen kitabın dilini çok beğendiğimi ifade etmem lazım. Sade, akıcı bir üsluba sahipti yazar. Bundan çeviri sahibi olan Heves Berksu’nun da payını göz ardı etmemek lazım.

Yazım Dili Puanım: 5 üzerinden 4,8

Yapısal Yorum

Martı adına yine başarılı bir çalışma ortaya çıkmış. Kapak resminde kullanılan kız aynı olsa da orijinal kapağa sadık kalmamışlar. Orijinal kapak mı, Martı’nın kapağı mı derseniz ben Martı’nın kapağını tercih edenlerdenim. Kitabın içerisinde rahatsız edici bir yazım yanlışı ya da baskı hatası da görmedim. Bu da yapısal anlamda eserin geçer not alması için “bence” yeterli.
Yapısal Durum Puanım 5 üzerinden 4,7

SEÇTİĞİM SÖZLER

Acıların insanları birbirine yakınlaştırdığı doğru değil. Hepimiz kendi adamızda mahsur kaldık. (Sayfa 9)

Size çok yakın olan bir şeyi kaybettiğinizde biraz da kendinizden bir şeyler kaybetmiş olursunuz. (Sayfa 16)

Hayat böyle değil işte. Her şeyi doğru yapsan bile sonucunun ne olacağından emin olamıyorsun. Bir anda her şey altüst oluyor ve hayat değişiyor. (Sayfa 37)

Eğer aşık olursan, elinde tutmak istediğin o hayat, o insan ve o an sonsuza kadar yanında kalabilir. (Sayfa 144)

Kusursuz bir ailenin içinde büyüyen bir kişi bile tanımıyorum. Sanırım bu yüzden herkes kendine bir aile kurmaya çalışıyor (Sayfa 157)

Bence bir sürü insan başarılı olmak istiyor ama eğer gerçekten denerlerse diğerlerinin hayal ettiği kadar başarılı olamayacaklarından korkup vazgeçiyorlar. (Sayfa 158)

Sözcükler genellikle çok fazla işe yaramaz.ama... biliyorsun, sanırım denemek zorundayız. (Sayfa 219)

Kendilerine göz kulak olan birileri yoksa çocuklar her şeyi kaybederler. (Sayfa 238)

Seni yakıp kül edebilecek bir riskle, göze alabileceğin risk arasında bir fark vardır. Bazı riskleri göze almak, yeniden doğmak gibidir. (Sayfa 290)

Bir şeyler söyleyebiliyorsak, sözcükleri kağıdımıza geçirip nasıl hissettiğimizi anlatabiliyorsak belki o kadar da çaresiz değilizdir. (Sayfa 330)



Blogger tarafından desteklenmektedir.